ZIMOWA PRZYGODA ! ! !

                    Zimowa przygoda !

      Tego dnia zima– za oknem świat przykryty był puszystą, białą kołderką. Śnieg skrzył się w promieniach słońca jak rozsypane diamenciki, a nasze trzylatki z zachwytem patrzyły na wirujące płatki.

      Gdy tylko wyszliśmy na dwór, zaczęła się prawdziwa zimowa przygoda. Małe rączki nabierały śniegu, który był miękki i chłodny jak lodowa wata cukrowa. Dzieci turlały wielkie kule, z których powstały wesołe bałwanki – każdy z nich miał swój wyjątkowy charakter i szeroki, śnieżny uśmiech.

      Nie zabrakło też ostrożnych „bitew” na śnieżki. Śmiech rozbrzmiewał głośniej niż skrzypiący pod butami śnieg. Były aniołki odbite na białej pierzynce, były ślady małych bucików prowadzące w różne strony, jak tajemnicza mapa zimowych odkrywców. Policzki zrobiły się różowe jak jabłuszka, noski lekko zaróżowione, ale serca – bardzo ciepłe. To był dzień pełen ruchu, odwagi i dziecięcej radości. Prawdziwa, bajkowa zima, którą nasze trzylatki przeżyły wszystkimi zmysłami. ❄

A na zakończenie naszej zimowej przygody wspólnie nauczyliśmy się krótkiego wierszyka:

Zimowy wierszyk

Pada śnieżek biały,
lekki, miękki, mały.
Tańczy wkoło z wiatrem,
cicho puka w chatę.

Bałwan stoi w polu,
w śnieżnym, białym stroju.
Machnie do nas ręką –
zimą jest tak pięknie! ❄